Stop met ‘de perfecte versie van jezelf’ willen worden

Mijn relatie met sociale media is nogal wisselend. Enerzijds vind ik het heerlijk om mee te gluren in andermans leven, zeker bij de mensen die me dierbaar zijn maar met wie het nou eenmaal niet lukt om regelmatig af te spreken. Ook contact leggen met nieuwe mensen, nieuwe dingen leren, andere perspectieven zien en natuurlijk opdrachten vinden is een positieve kant van de socials.

De reden dat ik een aantal jaar geleden toch besloot om te stoppen met de meeste persoonlijke socials, is omdat het algoritme, vooral op Instagram, content bleef voeren waar ik absoluut niet gelukkig van word. Nu slechts zeven tot tien procent van de content die je voorgeschoteld krijgt van je daadwerkelijke connecties is, zal het er niet veel beter op zijn geworden.

De content die ik vaak voorgeschoteld kreeg, was er vooral op gericht om te vertellen dat ik nooit de beste versie van mezelf was en dus nooit goed genoeg was. Zowel op Instagram als Medium (een soort Substack). En ook op LinkedIn is het niet al te best, al heb ik de verdien-je-als-ondernemer-minder-dan-tien-k-per-maand-dan-ben-je-een-loser-goeroe’s er redelijk uit weten te filteren.

Altijd ruimte voor verbetering

Er is volgens Het Internet altijd ruimte voor verbetering. Ik moet slimmer worden, productiever zijn, slanker en gespierder, mijn huid moet er beter uitzien, ik moet op dat ene event zijn (waar ik niet ben geweest als ik er niet in veelvoud over heb gepost). Ik moet rijker, gezonder, fitter en succesvoller zijn. Mijn kleding is verkeerd, net als mijn make-up. Of in mijn geval: het gebrek aan make-up.

Ik moet vegan zijn en het carnivoordieet volgen, een half uur met mijn make-up bezig zijn maar er niet uitzien alsof ik make-up draag, onbewerkt voedsel eten maar supplementen slikken, een skincareroutine hebben (haha, probeer maar eens met een probleemhuid en veel allergieën) en eruit zien alsof ik er van mezelf zo uitzie, meegaan met kledingtrends, de juiste beautymerken in huis halen en vooral veel geld uitgeven om de perfecte versie van mezelf te worden.

Sociale media zijn verworden tot één grote reclamezuil waar je constant wordt verteld dat je niet goed genoeg bent. De stemmen die dat niet doen, kwamen nauwelijks nog in mijn tijdlijnen terecht. (Net als leuke dierenvideo’s en écht lekkere en realistische recepten.) Gelukkig heb ik de AI-drek op Instagram en facebook niet meer meegemaakt.

Dit hele mechanisme zou ons allemaal flink moeten storen.

Niets mis met zelfontwikkeling

Met de wil om jezelf te verbeteren is in mijn ogen niet zoveel mis. Ik vind het onwijs leuk dat ik elke keer dat ik schrijf, weer een beetje beter word in mijn vak. Als het me lukt om zwaarder te liften in de sportschool, ben ik supertrots. En – het is haast onmogelijk – een betere risotto maken dan de laatste keer is toch altijd iets om over op te scheppen.
Ik zie het als groei, als iets bijleren. Het is ook één van de dingen die ik het allerleukste vind aan ouder worden. Elke dag leer ik iets nieuws of kan ik weer iets. Van eindelijk die ene uithaal halen tijdens de bandrepetitie tot een klein inzicht over mezelf of de wereld. Alsof je steeds een nieuw level haalt.

Wat komt er na perfectie?

Toch zit er ook een keerzijde aan het hele fenomeen van zelfverbetering. De quote die het beste samenvat wat me dwarszit, komt uit de serie (en het boek) Nine Perfect Strangers. In de serie gaan negen totaal verschillende types naar een kuuroord om, jawel, op zoek te gaan naar een betere manier van leven.

In de eerste aflevering rijden Ben en Samantha Chandler, een getrouwd stel, naar een exclusief wellnessretreat. Het bijna té aantrekkelijke influencerstel dat constant bezig is met zelfverbetering, zit te ruziën in de auto. Ben vraagt zich af waarom ze zichzelf überhaupt moeten verbeteren. “Als we maar blijven verbeteren, dan worden we uiteindelijk perfect, toch? En dan?”, vraagt hij.

Die quote stipt precies aan wat er mis is met de perfectiecultus die we massaal aan lijken te hangen. Wat komt er na perfectie? Wat hij vergeet, is dat het een gebed zonder einde is. Het zal je nooit lukken om perfectie te bereiken. Want iedere keer is de definitie van perfectie weer anders. Zodra je denkt dat je perfectie hebt bereikt, is er wel weer een volgend iets waar je toch nog niet perfect in bent. Of er is weer een andere trend in zelfhulpland.

Met andere woorden: je zult nooit ‘de perfecte versie van jezelf’ worden. Er is altijd wel iets dat beter kan. Tegelijk moet je je afvragen wat het over jezelf zegt als je ‘de perfecte versie van jezelf’ wil worden. Betekent het dat je vandaag niet goed genoeg bent? Dat is wel wat de reclames en reclamemakers in je timeline je constant vertellen. Je bent niet goed genoeg maar als je geld uitgeeft aan dat ene product of die ene cursus, ben je iets minder niet goed genoeg.

Ook een slechte dag is goed genoeg

Laten we voorop stellen: dat is niet het geval. Zoals je vandaag bent ís goed genoeg. Ook als je een slechte dag hebt, je afvinklijstje maar half is afgevinkt of als je vandaag alleen maar hebt gelanterfant.

En even serieus: kijk eens in de spiegel. Zie daar even een geweldig mens staan. Je bént vandaag al de perfecte versie van jezelf. Je bent namelijk je unieke zelf.

Natuurlijk is er altijd ruimte om te groeien. Als mens, als ondernemer of collega, als vriend, familielid en als jezelf. Maar groei en verbetering zouden geen doel op zich moeten zijn. Genieten van elke keer dat iets beter lukt lijkt me een prima doel op zich. Vandaag ben je wie je vandaag bent. Dat is de meest perfecte jij die er op dit moment in dit universum bestaat. Laat niemand je wat anders wijsmaken. Ook je timeline niet.